Dat geldt vandaag misschien voor Geert Wilders maar het geldt al langer voor ons allemaal. Steeds gaat het over ‘wat wil ik hebben en houden’ in plaats van ‘wie willen we zijn en worden’. Zolang we het hebben over bezit gaat het altijd over winnen en verliezen, zodra we het gaan we hebben over ‘zijn’ gaat over samen opgeven, samen accepteren en samen ontwikkelen.

We willen meer huizen,

maar willen geen concessies doen aan de sector die 54% van het land gebruikt

We willen goedkoop personeel en eten,

maar geen 1,5 miljoen arbeidsmigranten in ‘onze huizen’

We willen zekerheid over water en energie,

maar perken onze eigen consumptie niet in

We willen lagere zorgpremies,

maar leven ondertussen steeds ongezonder

We willen minder afhankelijk zijn van China en Rusland,

maar kopen meer en sneller dan ooit tevoren.

We willen niet betutteld worden door de overheid op het gebied van gezondheid

maar accepteren onbewust alle psychologische beïnvloeding van de voedingsindustrie

We willen regie over onze veiligheid,

maar de belastingen mogen niet omhoog

We willen een gezonde, natuurrijke leefomgeving

Maar het moet wel allemaal aangeharkt zijn

Van alles wel de lusten maar niet de lasten. Misschien moet het iets meer gaan om wat we bereid zijn om los te laten. Om volwassen keuzes te maken. Juist nu dat nog kan.18 november 2024