Na zes dagen Flevoland en vijf dagen Drenthe vraag ik het me echt af.

Spot het hert, zwijn, de vos, bever en wolf!

 

Een overzichtelijke, aantrekkelijke belofte. En natuurlijk: ze zitten er. Grote kans alleen dat je ze niet ziet. Zeker niet het gros van de recreanten die tussen dauw en avond op pad gaat, in plaats van voor dag en dauw.

En daar begint het te wringen. Want marketing gaat toch niet over beloven dát iets kán gebeuren? Marketing gaat over het scheppen van een verwachting. En vervolgens die verwachting waarmaken – en liefst overtreffen in de beleving zelf. Underpromise, overdeliver. 

Nu maken we van een bezoek aan de Nederlandse natuur een to-do-lijst. Daar? Nee. Daar dan? Ook niet. Nog even wachten. En ondertussen ben je niet meer aan het genieten van wat er wél is. Van de stilte. Het licht. De wind door het riet. Een ree dat toevallig wél je pad kruist (“hebben we al gezien!”). Of simpelweg van het feit dat je midden in de natuur staat.

We verkopen de natuur als een dierentuin zonder hekken. Met een afvinklijst als toegangsbewijs. En als de wolf zich vervolgens niet laat zien, voelt een prachtig natuurgebied ineens als een mislukte excursie. Misschien moeten we stoppen met het verkopen van wat je kunt spotten en weer beginnen met het verkopen van wat je kunt beleven. Een vakantie in Nederland concurreert niet met die rondreis door Zuid-Afrika toch? Want de mooiste natuurbeleving is misschien wel die waarvoor je niets hoeft af te vinken.